امروزه در جامعه با برخی اصطلاحات حقوقی ملکی سرکار داریم که دانستن آنها خالی از لطف نیست .در این مقاله به بیان مهم ترین آنها می پردازیم.

۱-تفکیک

تفکیک در لغت به معنای جدا کردن و جزء جزء کردن است.

۲-افراز

عبارت است از جدا کردن سهم مشاع شریک با شرکا، به عبارت دیگر ، تقسیم مال غیر منقول مشاع بین شرکا به نسبت سهم آنان . و به عبارتی دیگر افراز تقسیم ارزشی ملک طبق سهم مالکین مختلف است.

“افراز در غیر منقول به کار می رود و تقسیم عموم و شمول دارد نسبت به هرگونه مال”

۳-تقسیم

تقسیم اعم از تفکیک و افراز و غیر آن است مثل ترکه متوفی که بین وراث تقسیم می شود و می تواند شامل اموال منقول و غیر منقول باشد.

۴-ملک مشاع

ملک مشاع عبارتست از ملکی که چند مالک دارد که سهم هریک از ۶ دانگ کل مشخص است . ولی این سهم از ملک ، جدا و مشخص نشده است و همه شرکا به نسبت سهم خود در هر ذره از ملک شریک هستند.

۵-ملک مفروز

مفروز یعنی محدود شده به این معنی که  سهم هر مالک با توجه به دانگ مشخص آن و موقعیت محل ، مفروز می شود.در این حالت شخص می تواند درخواست افراز نماید.

۶-عرصه

منظور از عرصه ، زمین مملوک است. منظور از زمین مملوک ، زمینی است که مالک دارد.زمین را از این جهت عرصه نامیده اند که محلی است برای استقرار اعیان . عرصه در مقابل اعیانی یا اعیان قرار می گیرد مانند خانه ، چاه ، قنات ، استخر و غیره

این مطلب را از دست ندهید:  همه چیز در مورد اسناد تکبرگی و دفترچه ای

۷-اعیان

اعیان اصطلاحی است درمقررات ثبتی و در حقوق ثبت که بیشتر در مقابل عرصه به کار می رود و منظور از آن تمام آثار غیر منقولی است که توسط انسان در عرصه پدید آمده ، اعم از اینکه طبیعی باشدمانند درخت یا مصنوعی باشد مانند ساختمان و استخر و اعم از اینکه در ارتفاع باشد، در عمق باشد مانند چاه ، و در برخی موارد به حق ایجاد اعیان هم اطلاق می شود . به این معنی ک وقتی گفته می شود شخصی در زمینی حق اعیانی دارد چنین تلقی می کنند که حق عرصه متعلق به کسی دیگری است(مانند املاک اوقافی) ، حق ایجاد اعیان در آن زمین ، متعلق به آن شخص است .

GkvV3boVkW

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *